سرهرك

ازميان بلوط زارهاي كهن
زير بارانهاي سرد
گذشتيم وگذشتيم
تا به دامنه هاي خيس رسيديم
در پناه صخره ها
دربلوغ ترانه هاي بومي
دل به ايل مهرباني ها سپرديم
« تژگاهي » از عشق
افروختيم
ودر كنار شعله هاي «بليز»
پاي كوبيديم وپاي كوبيديم
شب تا شب
درگلوي سوزناك ني جاري شديم
وگفتيم « هربيلا بيلا » « هربيلا بيلا » ...
آنگاه صبح
دركنار خاك وخاكستر بيدارشديم ؛
واما شب همچنان مي برد
خوابهاي رويايي مان را با خود ......

     

سرزمين لرستان ، در دوران مغول ، تحت عنوان لر بزرگ ولر كوچك شناخته مي شد . از آغاز حكومت صفويه به بعد منطقه لر بزرگ به سرزمين هاي بختياري وكهگيلويه و منطقه لر كوچك به لرستان فيلي معروف شدند . لرستان فيلي در زمان سلطنت آغا محمد خان قاجار به دو منطقه پشتكوه وپيشكوه تقسيم شد . اتابكان لر ، درفاصله سالهاي 570 تا 1006 هجري قمري ، به گواه اسناد تاريخي بر استانهاي لرستان وايلام امروزي وبخش هايي از شمال خوزستان وجنوب كرمانشاهان حكومت كرده اند .

حكمراني اتابكان لر از لحاظ تاريخي به ادوار ذيل قابل تقسيم است :

الف : دوره اتابكان لر كوچك در زمان خوارزمشاهيان ، مغولان و تيموريان

 

د مدرسه اومام ومال
سگم ، اوما و نهام .
گت : چن گرتي ؟
گتم : بيس
گت: به تا بليسمش !
از مدرسه به خانه برگشتم / سگم جلويم آمد. / گفت : چند گرفته اي ؟ /گفتم : 20 / گفت : بده تا بليسمش !

شواهد هر چند اندك تاريخي نشان ميدهد كه دولت مردان حاكم در ايران از زمان صفويه تا كنون بيش از آنكه مردم و خواسته هاي آنان را در نظر داشته باشند به فكر خودوقوم و قبيله خويش خود بوده اند و بيش از آنكه در راستاي توسعه سياسي قدم بر داشته باشند در راستاي تمركز قدرت، تبعيض و بي عدالتي حركت كرده اند . حاكمان صفويه با تعيين مذهب تشيع به عنوان مذهب رسمي كشور ، عده زيادي از ايرانيان از قوميت هاي مختلف را به جرم سني بودند كشتند.
حاكمان قاجار گرچه مقدمتا به شاخص هاي توسعه لبيك گفتند ولي بعد ها خودشان زمينه مرگ توسعه را با مرگ امير كبير و عباس ميرزا فراهم كردند.
حكومت پهلوي با برداشتي غلط ونفي قوميت ها وجوامع عشايري سعي در ايجادتحول اجتماعي ورنسانسي اقتصادي و سياسي در ايران داشتند درحالي كه امتناع از به رسميت شناختن هويت وفرهنگ يك قوم خود يكي از اشكال سركوب و ظلم وستم تلقي مي شود . ‎
در يك تقسيم بندي كلان، سكنة ايران هميشه به سه جامعه شهري، روستايي و عشايري تقسيم مي‌شوند. جوامع سه‌گانه مذكور، هركدام داراي شيوة زندگي و آداب و رسوم و ويژگي‌هاي مخصوص به خود مي‌باشند. جامعه عشايري، داراي سابقه طولاني در تاريخ و فرهنگ ايران است، تا جايي كه مي‌توان مدعي شد كه اكثر حكومتهاي ايران يا خود ريشه و منشاء عشايري داشته‌اند و يا به كمك عشاير بر سر كار آمده و حكومت خود را تداوم بخشيده‌اند و يا مدعي و رقيب آن بوده‌اند.
تنها حكومتي كه طي هزاره‌هاي اخير، نه تنها منشاء عشايري نداشت، بلكه به شدت در جهت ضديت با آن حركت مي كرد، حكومت ‎ پهلوي بود. پژوهشگران علتهاي متعددي براي اين امر برشمرده‌اند.. از جمله اينكه انگليسي‌ها، با گماردن فردي غير عشايري به عنوان شاه ايران، پيش‌بيني روزي را كرده بودند كه وقتي او را از اسب قدرت به زير كشيدند، وابستگي قومي و عشيره‌اي در كشور موجب درد سر نشود.

 

 

**********************

پروردگارا ، جاده ها درهمه جا خطوط ممتد ارتباط اند و در ديار من خطوط سياه مرگ وجدايي ! ، آخرالزمانت را براي افتتاح محور « پل زال - خرم آباد » نزديك تر بفرما .

*********************
خداوندا ، اگر سياست واقتضاي مصالح آن مرا برآن خواهد داشت كه از رنج هاي قوم وايلم ، غافل ونسبت به آن بي تفاوت بمانم ، كابينه رويايي اوهام مرا ، در كودتاي خاموش فريادهاي بي صداي ايلم سرنگون فرما

*******************
پروردگارا ، اگر روزي خواهد رسيد كه در وانفساي توسعه نيافتگي تبارم ، « نان سنگك » را بر « نان بلوط » ترجيح بلامرجح بدارم ، دندانهاي آسياب مرا با سنگ ريزه هاي « پل آب برده » تاريخ پرشكوه سرزمينم ، سست ولق نما .

*******************
پروردگارا ، وحيد امرايي كوهدشتي را به جرم استفاده از سند سجلي ديگري ، در بازيهاي فوتبال تنبيه ومحروم مي دارند . روا مدار تركان وكردان ولران با جعل مدرك دكتراي خارجي ، امنيت وآسايش مرا وزارت نمايند.