ترانه هاي بومي
ازميان بلوط زارهاي كهن
زير بارانهاي سرد
گذشتيم وگذشتيم
تا به دامنه هاي خيس رسيديم
در پناه صخره ها
دربلوغ ترانه هاي بومي
دل به ايل مهرباني ها سپرديم
« تژگاهي » از عشق
افروختيم
ودر كنار شعله هاي «بليز»
پاي كوبيديم وپاي كوبيديم
شب تا شب
درگلوي سوزناك ني جاري شديم
وگفتيم « هربيلا بيلا » « هربيلا بيلا » ...
آنگاه صبح
دركنار خاك وخاكستر بيدارشديم ؛
واما شب همچنان مي برد
خوابهاي رويايي مان را با خود ......
زير بارانهاي سرد
گذشتيم وگذشتيم
تا به دامنه هاي خيس رسيديم
در پناه صخره ها
دربلوغ ترانه هاي بومي
دل به ايل مهرباني ها سپرديم
« تژگاهي » از عشق
افروختيم
ودر كنار شعله هاي «بليز»
پاي كوبيديم وپاي كوبيديم
شب تا شب
درگلوي سوزناك ني جاري شديم
وگفتيم « هربيلا بيلا » « هربيلا بيلا » ...
آنگاه صبح
دركنار خاك وخاكستر بيدارشديم ؛
واما شب همچنان مي برد
خوابهاي رويايي مان را با خود ......
+ نوشته شده در سه شنبه سی ام مهر 1387ساعت 21:33 توسط اميد گوهري
|
